अमेरिकेच्या अनोख्या गोष्टी - तुम्हाला माहिती आहे का? Important information about the country of America.
१) अमेरिकेचं स्वातंत्र्य : आपल्या लढ्याची आठवण
कधी वाटतं, आपल्या भारतासारखाच एखादा देश असेल का ज्याने इंग्रजांच्या जोखडातून बाहेर पडायला संघर्ष केला असेल? हो... अमेरिका! ४ जुलै १७७६ ला त्यांनी आपलं स्वातंत्र्य जाहीर केलं. जॉर्ज वॉशिंग्टनसारख्या धाडसी माणसांनी देशासाठी उभं राहून ही लढाई लढली. आपल्यासारखं त्यांचं स्वातंत्र्य मिळवणं हेही एक संघर्षाचं पर्व होतं. म्हणूनच ४ जुलै हा दिवस अमेरिकन लोकांसाठी खास असतो. स्वातंत्र्याच्या आठवणी, देशप्रेम आणि अभिमान यानं ते भरलेले असतात – अगदी आपल्याला १५ ऑगस्ट जसा हृदयाला भिडतो तसा. देश वेगळा, लढा वेगळा, पण स्वातंत्र्याच्या ओढीची ती भावना मात्र एकदम आपल्या मनासारखीच!
२) अमेरिकेमध्ये एकून ५० राज्य आहेत; त्यातील अलास्का आणि हवाई वेगवेगळे आहेत.
बघा, आपल्याकडे जसं महाराष्ट्र, गुजरात, कर्नाटक अशी राज्यं आहेत ना, तसंच अमेरिकेत ५० राज्यं आहेत. पण गंमत बघा – त्यातली ४८ राज्यं एकमेकांना चिकटलेली आहेत, पण २ राज्यं – ‘अलास्का’ आणि ‘हवाई’ – ही पूर्ण वेगळीच, जणू आपल्याला धावायचं पण एकट्यानं! ‘अलास्का’ तर बर्फातलं राज्य, आणि ‘हवाई’ म्हणजे समुद्राच्या कुशीतलं. एक थंडीत कुडकुडणारं, एक गरम हवेत न्हालेलं. पण दोघंही अमेरिका नावाच्या आईचीच लेकरं. काहीसं आपल्या लहान गावातून शहरात गेलेल्या लेकरांसारखं – दूर असलं तरी रक्ताचं नातं घट्ट. देश मोठा असो, पण नात्यांचं साखर तिथंही तशीच गोड असते.
३) अमेरिकेत टीव्हीवर दिसणं – सामान्य लोकांसाठी रोजचंच!
आपल्याकडं टीव्हीवर दिसणं म्हणजे जणू काही मोठा योग जुळून येणं. पण अमेरिकेत तर दर ४ पैकी १ माणूस टीव्हीवर कुठं ना कुठं झळकतो. एवढं तिथलं माध्यम मोठं आहे. लोक स्वतःला खुलेपणानं मांडतात, व्यक्त करतात. जर आपल्याकडं सुद्धा अशी मोकळीक प्रत्येकाला मिळाली असती, तर कितीतरी लोकं आपल्या कलेनं, विचारांनी, हसण्यावारंव्याने घराघरात पोहोचले असते!
४) कुत्र्यांचा देश – प्रेम आणि संगती
बघा, माणूस जरी मोठा देश असला तरी त्याचं मन कसं आहे हे त्याच्या पाळीव प्राण्यांवरून कळतं. अमेरिकेत ५ कोटी २६ लाखांपेक्षा जास्त कुत्रे – म्हणजे अगदी घराघरात एकतरी चारपायाचं प्रेम आहे. माणसाच्या जीवनात पाळीव प्राणी म्हणजे केवळ शौक नव्हे, ते सोबतीचं, आधाराचं प्रतीक असतं. आपल्या गावात जसं एखादा कुत्रा अंगणात हुशारीनं बसलेला असतो, त्याचं काम नसूनसुद्धा घराचं रक्षण करतो – तसंच तिथंही. एवढं मोठं आकडं म्हणजे माणसातली माणुसकी जपली गेली असावी. आपल्याकडे हळूहळू लोकं पाळीव प्राण्यांकडं वळतायत, पण तिथं ते घराचा भाग बनलेत – अगदी आपल्यासारखंच.
५) अमेरिकेमध्ये दरवर्षी ८ कोटी ५० लाख टन कागद वापरला जातो.
हा आकडाच किती मोठा! अमेरिकेची प्रगती दिसते ती त्यांच्या कागदाच्या वापरातूनही. दरवर्षी ८ कोटी ५० लाख टन कागद – म्हणजे शिक्षण, उद्योग, प्रशासन – सगळीकडे वापर. हे सांगतं की ते लोक अजूनही लिहितात, विचार करतात, आणि काम करतात. आज आपण मोबाईलमध्ये हरवून जातोय, पण तिथं अजूनही कागदाला मान आहे. आपल्या गावात शाळेतल्या वहीचा सुगंध जसा लागतो ना, तसा त्यांचं ऑफिस, कॉलेज, घरोघरी कागदांनी भरलेलं असतं. मोठा देश असला तरी विचारांच्या पायऱ्या अजून लिहूनच चढतात, हे यातून कळतं
६) अमेरिकन माणूस ७०० कोल्ड्रिंक पितो.
बापरे! एक अमेरिकन माणूस वर्षाला ६०० बाटल्या थंड पेयाच्या पितो म्हणे. म्हणजे बघा, रोज दोन-दोन बाटल्या! आपल्याकडे तर सणासुदीला किंवा लग्नातच कोल्ड्रिंक दिसतं, आणि तेवढंच पुरतं आपल्याला. तिकडं मात्र हे पाणीचं काम करत असावं बहुतेक. पण खरं सांगू का, ही सवय तशी आरोग्याला बिघडवणारीच. गोड, थंड आणि रंगीत – पण पोटात हळूहळू आजाराची बीजं पेरणारी. आपल्या गावात दुपारच्या उन्हात ताक प्यायचं, पाणी प्यायचं, ताजं राहायचं – ही आपली संस्कृती. पण तिकडं चमकदार बाटल्यांनी माणसाची तहान भागवली जाते. सोय झाली खरी, पण शरीर मात्र साखर साखर होऊन आजारी पडतं. त्यामुळे काही गोष्टी मोठ्या देशातही शिकण्याजोग्या नसतात. आपल्याला आपली सादगी जपायलाच हवी.
७) स्टॅच्यू ऑफ लिबर्टी – फ्रान्सचं प्रेमचिन्ह
तुम्हाला माहित नसेल Statue of Liberty हे अमेरिकेचं ओळखचिन्ह आहे. पण गंमत म्हणजे तो अमेरिकेनं बनवलेला नाही – तो तर फ्रान्सनं त्यांना भेट दिला. १८८४ साली, अमेरिकेच्या स्वातंत्र्याच्या स्मरणार्थ हा भव्य पुतळा न्यूयॉर्कच्या बंदरावर उभा केला गेला. जणू एखाद्या मित्रानं दुसऱ्याला प्रेमानं दिलेली आठवण – अशीच ती भेट होती. उंच, निळ्या आकाशाखाली उभा असलेला हा पुतळा पाहताना प्रत्येकाला वाटतं – "हो, स्वातंत्र्य किती मोठं असतं." आपल्याकडं गणपती किंवा देवीचा मोठा मूर्ती येतो ना गावात – सगळं गाव गोळा होतं – तसं काहीसं हेही. हे नुसतं पुतळा नाही, तर एका नात्याची ओळख आहे – देशोदेशीच्या मैत्रीची एक खूण आहे.
८) जाडेपणाने वैतागलेले लोक अमेरिकमद्ये सर्वात जास्त आहेत.
जाडेपणा – म्हणजे शरीराचं ओझं नाही, तर हळूहळू येणाऱ्या आजाराचं दार. अमेरिकेत ३३% लोक जाडेपणानं त्रस्त आहेत म्हणे. खाणं-पिणं भरपूर, आराम जास्त, आणि हालचाल कमी – यामुळे हे होतं. तिकडं फास्टफूड खाणं म्हणजे जीवनशैली झालीय, जसं आपल्या गावात पिठलं-भात दुपारी ठरलेलं असतं. पण त्यांचं अन्न मात्र शरीरासाठी धोक्याचं आहे. चालणं नाही, काम कमी, आणि खाणं भरपूर – यामुळे माणूस पळत नाही, लवकरच थांबतो. आपल्याकडं शेतातला शिवार, डोंगरदऱ्यांत चालणं, रानात घाम गाळणं – ही रोजची कसरत असते. म्हणूनच आपलं शरीर आपोआप सुदृढ राहतं. आपल्याला शिकायचंय, पण ही गोष्ट शिकायची नाही. आपली थाळी आणि पायपीट – दोन्ही सोनेरी आहेत.
९) अमेरिकेमध्ये दरवर्षी सरासरी ५५ अब्ज डॉलर सट्टेबाजीवर खर्च केला जातो ५५ अब्ज डॉलर – म्हणजे किती मोठं रक़म! आणि ती सगळी सट्टेबाजीवर – म्हणजे जुगारावर उडवली जाते. काही लोकांना हा उद्योग वाटतो, काहींना छंद. पण खऱ्या अर्थानं बघितलं तर ही एक वाईट सवय आहे. जसं आपल्या गावात एकदा हारलं की घर विकावं लागतं – तसंच काहीसं तिकडंही होतं. तिथे सट्टा कायदेशीर आहे, पण पैसा गेला की परत येतोच असं नाही. काही लोक सट्ट्यातून करोडपती होतात, तर काही रस्त्यावर येतात. आपल्याकडे थोडा पैसा जमवून संसार चालवतो, पण तिकडं काही लोक हे सगळं एका रात्रीच्या मोहात गमावतात. पैसा कामात लागावा, माणसाच्या आयुष्याला बळ द्यावा – हे आपल्याला समजतं. म्हणूनच सट्टा हा मोह टाळणंच बरं. १०) प्रत्येक अमेरिकन आपला ९०% वेळ घरातच घालवतो अहो, ९०% वेळ घरात? म्हणजे माणूस उगवला, तो घरात; झोपला, तो घरात. आपल्याकडं माणूस सकाळी उठला की वाड्यात जातो, कुणाच्या घरची कुंडी घेतो, रानात जातो, नळावर गप्पा करतो. पण अमेरिकन माणूस घरातच जगतो. घर म्हणजे त्यांच्या सगळ्या गरजांचं उत्तर. शॉपिंग, काम, टीव्ही, इंटरनेट – सगळं घरातून. पण त्यामुळे एकटेपणा वाढतो. बोलणं कमी, हसणं कमी, नात्यांचं बंधन कमी. आपण गावकऱ्यांच्या गप्पा, चहा आणि गल्लीतला आवाज – हे सगळं मिस करणार का? नाहीच ना. घराचं मोल आहेच, पण घराबाहेरचं जगणं हेच तर खरं आयुष्य आहे.
११) एकविसाव्या शतकाच्या आधीच – अमेरिकेत लाखों गाड्या रस्त्यावर
१९१३ साल, म्हणजे आपल्याकडे अजून बैलगाड्यांवर, पायदळ चालत गावं जोडली जात होती, आणि इकडे अमेरिकेत तब्बल १० लाख कार विकल्या गेल्या होत्या! आपल्याला वाटतं हे भारीचं, पण खरं सांगू का? हे सगळं त्या लोकांनी मेहनतीने, वेगाने आणि तंत्रज्ञानाच्या साथीने मिळवलं होतं.
आपण अजून रस्ता-बांधणी, सरकारी योजना, पायाभूत सुविधा यामध्ये अडकलेलो असताना त्यांनी त्या काळी मोटर गाड्या सामान्य लोकांपर्यंत पोचवल्या. त्या काळात ‘फोर्ड’ कंपनीनं “असं काहीतरी मोठं घडवू शकतो” हे दाखवून दिलं.
आज आपल्याकडेही गाड्या आहेत, पण त्या संघर्षातून मिळवलेल्या असतात. म्हणूनच आपल्याला वाटतं – प्रगती म्हणजे फक्त गाड्या नाही, तर गरिबालाही त्यात जागा मिळाली पाहिजे. १० लाख गाड्या विकल्या, आपणही हे शिकायला हवं की, वेग घ्यायचा तर आपल्या मातीच्या पायाला विसरून नाही – तर त्याचं बळ घेऊन पुढं जायचं.
१२) १८% अमेरिकन लोक अजूनही हे मानतात की सूर्य पृथ्वीभोवती प्रदक्षिणा घालतो.
असं ऐकून खरंच गंमत वाटते ना? अमेरिकेसारख्या प्रगत देशात पण १८% लोक अजूनही असं मानतात की सूर्य पृथ्वीभोवती फिरतो! आता आपल्याकडं शाळेमध्ये एवढं शिकवलं जातं, तरी गावातले काहीजण “आपण बघतो तसं सूर्य तर फिरतोच ना” असं सहज म्हणतात.
शिकलेलं असणं म्हणजे सगळं समजलेलं असं होत नाही. विज्ञान पुढं गेलं, पण समाजाचं विचारांचं चाक थोडं मागं राहिलंय.
आपणही कधी कुठल्या चुकीच्या गोष्टींवर विश्वास ठेवतो – कारण ती गोष्ट आपल्या डोळ्यांनी पाहिलेली असते, पण खरी माहिती वेगळीच असते. त्यामुळे शिक्षण फक्त पुस्तकापुरतं नको, ते समजून घेणं हवं, अनुभवून हवं.
म्हणूनच, एक गोष्ट मनात ठेवा – विज्ञान, ज्ञान, आणि जागृती याला माणूस म्हणून आपण नेहमी जागं ठेवायला हवं. अमेरिकेतल्या अशा गोष्टी ऐकून आपण त्यांना हसू नका – तर आपल्याला काय सुधारायचंय हे बघा. मग खरंच ज्ञानाचं तेज आपल्याला मार्ग दाखवेल.
१३) प्रत्येक वर्षी अमेरिकेत तब्बल १५ कोटींहून अधिक हॉट डॉग्स खाल्ले जातात – खवय्यांची खरी पर्वणीच म्हणायची!
हं आता बघा, आपल्याकडं वडापाव, भजी-पाव, चहाची टपरी म्हणजे दिवसाची ऊर्जा, तसंच अमेरिकेमध्ये हॉट डॉग हीच गोष्ट लोकांची आवडती आहे. दर वर्षी तब्बल १ कोटी ५० लाख हॉट डॉग ते खातात! विचार करा, किती मोठं आकडं आहे ते.
पण या गोष्टीतून एक गोष्ट शिकण्यासारखी आहे – ते त्यांच्या खाण्याच्या सवयी जपतात, पण त्याचबरोबर त्याला व्यापाचं रुप देतात. हॉट डॉग विकणाऱ्या गाड्या, शॉप्स, ब्रँड्स – यामधून हजारोंचं उत्पन्न चालतं. ते खाण्यातूनही कमवतात.
आपल्याकडेही अस्सल चव, पारंपरिक पदार्थ आहेत, पण आपण त्या गोष्टी व्यापारी पातळीवर नेत नाही. म्हणजेच, संस्कृती आणि व्यवसाय यांचं सुंदर मिश्रण ते करतात.
१४) अमेरिकेमध्ये दर वर्षी २५ लाखाहून अधिक प्लास्टिक बाटल्या फेकल्या जातात.
हा आकडा ऐकून जरा थांबा – २५ लाख प्लास्टिकच्या बाटल्या दर वर्षी फेकल्या जातात! अमेरिकेसारख्या देशात स्वच्छता, विकास, आधुनिकता सगळं आहे, पण पर्यावरणाचं भान तितकंसं नाही हे यातून दिसतं.
हेच आपण शिकायला हवं – विकास करायचा पण निसर्गाला बाजूला ठेऊन नाही. आज अमेरिका पर्यावरणाचं मोठं नुकसान करत असतानाच, भारतातल्या अनेक गावांमध्ये अजून पाण्याची बाटली पण टाकायच्या आधी दोनदा विचार केला जातो.
प्लास्टिक हे फार उपयोगी असलं, तरी ते वापरल्यानंतर न फेकता, योग्य ठिकाणी द्यायचं. आपल्या समाजात आपल्याला शिकवतात – “आपलं आणि पर्यावरणाचं नातं नितळ हवं.”
१५) आईसक्रीम खाण्याचं वेड अमेरिकेत अगदी टोकाला!
आईसक्रीम म्हटलं की थंडावा, गोडवा आणि लहानपण आठवतं. पण बघा, अमेरिकेमध्ये तर लोक जगात सगळ्यात जास्त आईसक्रीम खातात! उन्हाळा असो वा हिवाळा, आईसक्रीम त्यांच्या खाण्याचं अविभाज्य भाग झालंय.
हे आपल्याला एक गोष्ट शिकवून जातं – जग कितीही आधुनिक झालं, तरी भावना जपल्या पाहिजेत. आईसक्रीम हे फक्त थंड गोड पदार्थ नाही, ते त्यांच्या सवयी, आठवणी आणि कुटुंबाबरोबर घालवलेल्या क्षणांचं प्रतीक झालंय.
जेव्हा आपण कुल्फी, मटकं आईस्क्रीम किंवा साजूक दुधातल्या गोड गोळ्या खातो, तेव्हा फक्त चव नाही जाणवत – तर त्यामागची जुन्या दिवसांची जादू आठवते. आपल्यासाठी तो एक आठवणीतला क्षण असतो, पण तिथल्या लोकांनी त्याच आठवणींना व्यवसायाचं रूप दिलं. भावना सांभाळत त्यांनी त्यातून काहीतरी मोठं घडवलं.
म्हणून सांगतो – गोडवा फक्त खाण्यापुरता नको, तो आपुलकीत, आठवणीत आणि संस्कृतीत जपायला हवा. आईसक्रीमसारखं छोटंसं काहीतरी, पण त्यातून जगभराच्या मनाला जिंकण्याची ताकद असते.
१६) प्रत्येक ४५ सेकंदांनी अमेरिका गमावते एक घर – आगीचं तांडव थांबत नाही! हा आकडा ऐकून मन सुन्न होतं – अमेरिकेत प्रत्येक ४५ सेकंदाला एक घर आगीत जळून जातं. आपण समजतो तिकडे सगळी सोय, सगळी सुरक्षितता, पण तरीही संकट थांबत नाही. हेच आपल्याला समजतं – तंत्रज्ञान कितीही असो, काळजी, खबरदारी आणि एकमेकांची साथ या गोष्टी कधीच मागे ठेवता येत नाहीत. आपल्याकडे घर म्हणजे फक्त भिंती नाही, ती भावना असते – त्यात सुखदुःख, आठवणी, देवघर, मायेचं पंख असतं. त्या घरांची राख होणं म्हणजे त्या सगळ्या क्षणांची हानी. आपल्याकडे कोणी शेकोटी लावली की पाणी तयार ठेवतो, धुरळा झाला की अंगण झाकतो – ही आपली सावधगिरी, तीच जगायला शिकवते. म्हणूनच – घर राखायचं असेल तर फक्त दारं लावू नका, काळजी घ्या, माणसं जोडा आणि निसर्गाचं ऐका. घर राखलं, तर आयुष्य सुटतं – घर गेलं, तर आठवणीही पेटून जातात.
१७) अमेरिकेतील १% लोकांकडे अमेरिकेचा ३३% पैसा आहे व ५०% लोकांकडे फक्त २.५% पैसा आहे.
बघा, हे ऐकून जरा विचार करायला लावणारं आहे. अमेरिकेसारख्या मोठ्या देशात फक्त १% लोकांकडे सगळा पैसा आहे, आणि अर्ध्याहून जास्त लोक केवळ तुटपुंज्या पैशात जगतात. ही गोष्ट भारताची असो वा अमेरिकेची – जगभरात ‘श्रीमंत अधिक श्रीमंत, आणि गरीब अधिक गरीब’ हे चित्र स्पष्ट दिसतंय. माणूस मेहनत करतो, पण संधी सगळ्यांना समान नसते. काही जण जन्मत:च पैशांत असतात, बाकीच्यांना त्यासाठी रात्रंदिवस झगडावं लागतं. आपल्याकडंही असंच आहे ना – कोणाकडे घरात सोनं-चांदी पडून असतं, तर कोणाला दोन वेळचं जेवणही कठीण. पण यातून शिकण्यासारखं एवढंच – शेवटी आपल्याबरोबर काहीही जात नाही – जातात ती फक्त आठवणी आणि आपल्या माणसांची साथ!" १८) अमेरिकेची नौदल सेना ही जगातील दुसरी सर्वात मोठी सेना आहे व वायुसेना प्रथम क्रमांकावर आहे. अमेरिका फक्त आर्थिकदृष्ट्या नव्हे, तर सैन्याच्या बळानंही जगात पहिल्या क्रमांकावर आहे. त्यांची वायुसेना सर्वात मोठी, आणि नौदल दुसऱ्या क्रमांकावर. हे बघून एक लक्षात येतं – ते नेहमी तयारीत असतात. सुरक्षितता ही त्यांच्यासाठी सवय आहे. समुद्रात, आकाशात, जमिनीवर – कुठेही संकट आलं, तरी ते डगमगत नाहीत. आपल्या देशालाही अशा ताकदीची गरज आहे, पण त्याहीपेक्षा आपण लोक एकत्र राहून राष्ट्रासाठी काम करतो का? हाही विचार करायला हवा. शक्ती ही केवळ बंदुकीत नाही, ती माणसांच्या मनात असते – त्यांच्या एकतेत, त्यांच्या जिद्दीत. अमेरिकेचं सैन्य ताकदवान असलं, तरी आपल्या देशात गावोगावी असे वीर आहेत – हातात शस्त्र नसलं तरी कष्टातून, शौर्यातून, आणि मातीशी नाळ जुळलेल्या मनातून ते खरे सैनिकच आहेत. १९) अमेरिकेतील सर्वात उंच पर्वताचे नाव माउंट मॅकिनली आहे ज्याची उंची ६,१९४ मीटर आहे. अमेरिकेचा माउंट मॅकिनली म्हणजेच डेनाली पर्वत, जगातल्या उंच शिखरांपैकी एक. तब्बल ६,१९४ मीटर उंच – म्हणजे आपल्या कल्पनेपलीकडचं एक पर्वतराज. अशा उंचीवर पोचणं म्हणजे केवळ साहसी स्वप्न नव्हे, तर आपल्या मनातील आत्मविश्वास, सातत्य आणि ठरवलेल्या ध्येयाशी असलेली बांधिलकीही असते. अशी दृश्यं पाहिली की मनात एकच भावना दाटून येते – काहीही अशक्य नाही, फक्त मनाची तयारी आणि पुढे जाण्याची जिद्द हवी. आपल्या गावातली एखादी डोंगरउंची चढली तरी श्वास चढतो, पण ज्यांनी खरोखर मोठ्या पर्वतावर चढून दाखवलं – त्यांच्या जिद्दीला आणि साहसाला खरंच वंदन करावंसं वाटतं. माउंट मॅकिनली शिकवतो – जग उंच आहे, पण मन मोठं असेल तर आपण कुठेही पोहोचू शकतो.
1. Google म्हणजे काय? गुगल हे एक शोधयंत्र आहे, जे तुमच्या मनातले प्रश्न क्षणात उत्तरं देतं. इंटरनेटवर काहीही शोधायचं असेल, तर गुगल हे पहिलं नाव लोकांच्या डोक्यात येतं. 2. Google कुणी तयार केलं? गुगलची सुरुवात लॅरी पेज आणि सर्जी ब्रिन नावाच्या दोन हुशार विद्यार्थ्यांनी केली. दोघंही स्टॅनफोर्ड युनिव्हर्सिटीमध्ये शिकत होते आणि त्यांनी 1998 साली हे बनवलं. 3. Google ची पहिली ओफिस कुठे होती? गुगलचं पहिलं ऑफिस एक गॅरेज होतं – अगदी साधं, छोटंसं. तिथूनच मोठ्या स्वप्नांची सुरुवात झाली. 4. भारतात Google कुठे आहे? गुगलची भारतात अनेक ठिकाणी ऑफिस आहेत – हैदराबाद, बेंगळुरू, मुंबई, दिल्ली आणि पुणे. त्यातलं हैदराबाद ऑफिस खूपच मोठं आणि आधुनिक आहे. 5. Google मोफत कसं चालतं? गुगल आपल्या जाहिरातींमधून (Google Ads) पैसा कमावतो. लोक शोधतात आणि गुगल कंपन्यांना त्या शोधावर आधारित जाहिरात दाखवतो. 6. Google वर शोधलेली माहिती कुठून येते? गुगल इंटरनेटवर असलेल्या लाखो कोटी वेबसाइटमधून माहिती गोळा करून, त्यातली उपयुक्त माहिती आपल्यापर्यंत आणतो.
मित्रोंना तुम्हाला हा मराठी वारसा चा लेख जर आवडला असेल तर आम्हाला Like आणि share नक्की करा. या वरील लेखात जर तुम्हाला काही चुकीचे वाटत असेल तर कमेंट बॉक्स मध्ये आम्हाला त्याची माहिती द्या
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा